Podobnie jak w zeszłym roku Wielka Inauguracja sezonu leżakowo-imprezowo-koncertowego na Placu odbędzie się w gorąca Noc Muzeów i tradycyjnie uświetni ja koncert jednego z naszych ulubionych zespołów. Tym razem będą to legendarni Mitch @ Mitch with Their Incredible Combo!!! Przed i po koncercie zagrają Am Radio, Teresa i Tygrysy …i prawdopodobnie ktoś jeszcze. Chodźcie w plener! Coś nam się zdaje, że będzie jeszcze lepiej niż w zeszłym roku! Głównym i jedynym sponsorem wydarzenia jesteście Wy! Dziękujemy!

Mitch and Mitch to pięcioosobowy duet występujący w dziewięcioosobowym składzie.Powstali by śpiewać o podróży,tęsknocie,miłości i telewizorze u fryzjera.W obliczu postępującej amerykanizacji świata wymyślili country and eastern,czego omal nie przypłacili życiem (słynny samobójczy koncert na Pikniku Country w Mrągowie).Wydali płytę z coverami nieistniejących przebojów i nagrywali ze Zbigniewem Wodeckim,jednak przełomem w ich karierze była spektakularna trasa po supermarketach Portugalii i domach kultury Brazylii-niezwykle ciepło przyjęta przez krytykę.Wracają po rocznej przerwie,wzbogaceni o wirtuozerską sekcję dętą,by siać spustoszenie na parkietach dancingowych w całym kraju

Czyli piękne melodie, przećpane kwasem, i niebieską metą(Walter White anyone?). W skrócie coś a'la Beach Boys jamują z Sydem Barretem. Lecz jednak najważniejsze arcydzieło Wayne'a,  to niewątpliwie follow up do zaireeka. Wydany w 1999 cudne The Soft Bulletin. Na którym flamingi „unormalnili” swój styl, przy okazji czerpiąc,  z ogromnego wora alternatywnego grania lat 90, i przeszczepiając wybrane elementy na swój własny grunt. Lecz jednak Wayne wkroczył do panteonu the best of the best,  w 2002 roku, kiedy wydał Yoshimi. Coyne ożenił cały ten psychodeliczny stuff, z najnowszymi muzycznymi trendami, i wyszło arcydzieło. Zespół z Oklahomy zastosował podwójne miażdżące combo, wydając 2 genialny płyty na przełomie wieków jedna po drugiej. Coś takiego udało się tylko im i Radiohead. Ostatnie dzieło bandu to Embryonic wydany w 2009r. Dwupłytowy koncept album, na którym Wayne wcielił się w kaznodzieje, pokazującym dokąd ten świat zmierza. I na dodatek poruszając wątek życia i śmierci w sposób naprawdę ujmujący. Po drodze była jeszcze sesja z muzykami innych zespołów, i próba odtworzenia magi legendarnego już Dark side Of The Moon Floydów.

Uffff… Zrozumcie mnie pisanie o muzyce The Flaming Lips, jest zadaniem niezwykle skomplikowanym. Kojarzycie ich koncerty? Ich legendarny występ na off festivalu? LUDZIE! To jest zespół który wydaje SZEŚCIOGODZINNE Piosenki(Damm!). Na koncertach gra u nich Timberlake na basie (Lol). Wayne nagrał kiedyś uwaga…. operę z udziałem silników samochodów (LOOOOOOOOOOOOOl). Czasem wyobrażam sobie The flaming Lips jako bandę ćpunów, a Wayne'a jako zbuntowanego potomka pary hipisów. Zresztą obejrzyjcie sobie ich film Christmas on Mars. (Uwaga oglądacie na własną odpowiedzialność)

Dobra nakreśliłem mini biografię tego wielkiego zespołu. Czas zobaczyć co my tu mamy… A więc płyta The flaming Lips and the heady fwends jest 14 albumem zespołu z Oklahomy. Album ten został nagrany specjalnie na święto Record Story Day, czyli mówiąc w uproszczonym języku święcie sklepów sprzedających płyty. Z tej okazji The flaming lips pozapraszali na płytę od groma gwiazd .

Właśnie gwiazdy… Mamy tu zestaw który szokuje. Na płycie znajdziemy starych weteranów (Nick Cave), hajpy pitchforka( Tame Impala, Bon Iver, Neon Indian) Jak też wielkie WTF Chris Martin (Skończył się na AROBATTH, choć Mylo Xyloto to dobry eurodance), i Ke$ha (Tak TA Ke$ha ta od tik tok). O ile jeszcze Martin wygląda jako tako, to już przy Ke$hy wykrzyknąłem ale jak to?

Ok Wayne jaka pokuta? Żart, na początek otrzymujemy, właśnie ten kawałek z Ke$hą. Według plotek muzycy najpierw zmusili wokalistkę by zażyła środków odurzających, by nagrać ten kawałek. Hihi. Przepraszam że wątpiłem w pomysł zaproszenia Ke$hy. Boże co ona wyrabia w tym kawałku! Jej wokal przeplatany z psychodeliczną urywaną gitarą. Nosz kurde! Zawsze sądziłem ze w tej dziewczynie jest potencjał no i proszę miałem rację. Może teraz panna zrobi coś ciekawszego niż tik tok?

Następny kawałek jest zarazem najlepszy na płycie. Na Featuringu mamy Bon Ivera. Kawałek ten zajeżdża mocno jego klimatami. Wiecie przeciągane melancholijne pastiże, pociągnięte łkającą gitarą. Kawałek posiada beat, który przypomina troszkę Animal collective. A i jeszcze te schowane na trzecim tle urywane solo perkusji. Ach! Idealna kołysanka.

Wyróżnię jeszcze kawałek David Bowie is dying? (Żeby nie wykrakali) W którym ta cała post junior boyowska elektronika miesza się z psychodelia, tworząc znakomity kawałek.

Na tej płycie nie ma słabych kawałków. Nawet 10 minutowa ballada z Eryką Badu nie nudzi

Jeżeli ktoś oczekuje od flamingów rewolucji cóż, nie tu szuka. Choć od ich nie można oczekiwać rewolucji, ich muzyka sama w sobie jest rewolucja, i z każdą płytą jest odkrywana na nowo.

Kurdę Wayne to Wayne tamto. Ale przecież mamy jeszcze genialnego muzyka Stevena Drozda, który trzyma pieczęć nad całością tego albumu, i sprawia że całe te przećpane dźwięki nie wylewają się , a są utrzymane w spójną całość.

Jak dla mnie w tym roku w kategorii najlepsza płyta 2012 roku , wygrywają flamingi. Wiecie kiedy na zakończenie płyty Martin mówi: „I love The Flaming Lips” ja wykrzykuję Wayne znowu to zrobiłeś! Wayne coyne is a God! 

Tomasz Ciesiółka

27 kwietnia wydali swoją debiutancką płytę nakładem Oficyny Biedota. Producentem jej jest Kamil Łazikowski (CKOD, dj Methadone). Ostateczne testy nad materiałem przeprowadzane były w SOYUZ STUDIO w łódzkim Bajkonurze. W nagraniach gościnnie wzięli udział Ziut Gralak (Graal, Yeshe) i Aleksander Gemel (19 Wiosen).

Drzewka Please The Trees rosną już m.in. w Nowym Jorku, Hollywood i Kalifornii. W Polsce będą sadzone w siedmiu miastach: Krakowie, Łodzi, Ostrzeszowie, Złotowie, Gdyni i Bełchatowie! Więcej informacji o inicjatywie można znaleźć tutaj: www.facebook.com/ pleasethetreesproject.

Oto rozpiska koncertów Please The Trees:

KRAKÓW środa, 16 maja – Żaczek (al. 3 Maja 5) – Juwenalia – Niepokorni – godz. 17 + Hatifnats, Bad Light District i inni

BEŁCHATÓW czwartek, 17 maja – Gościniec (Pl. Narutowicza 6) – godz. 20 + support: Peter J. Birch

ŁÓDŹ piątek, 18 maja – Widzewskie Zakłady Przemysłu Bawełnianego (al. Piłsudskiego 135) - godz. 20.30 + support: Peter J. Birch

ZŁOTÓW sobota, 19 maja – Cafe Magazyn (ul. Wojska Polskiego 16A) – godz. 20 + support: Peter J. Birch

GDYNIA niedziela, 20 maja – Klub Desdemona (Abrahama 37) – godz. 20

POZNAŃ poniedziałek, 21 maja – Meskalina (Stary Rynek 6, Arsenał) – godz. 20

OSTRZESZÓW wtorek, 22 maja – Kawiarnia Baszta (ul. Zamkowa 6) – godz. 20

The video cannot be shown at the moment. Please try again later.

Zespół znany ze współpracy z wieloma artystami, m.in. z awangardowym wiolonczelistą Tomem Corą (rezultatem współpracy są dwie płyty Scrabbling At the Lock z 1991 i And the Weathermen Shrug Their Shoulders z 1993), brytyjską grupą Chumbawamba (płyta Destroy Fascism! z 1986, nagrana pod wspólną nazwą Antidote), czy z etiopskim saksofonistą Gétatchèwem Mèkuryą (m.in. album Moa Anbessa z 2006). Grupa kilkakrotnie koncertowała w Polsce. 

15 maja (wtorek)

THE EX (NL) – koncert w CDQ!

SUPPORT: Szastasal i Lets Go Rebel

Centralny Dom Qultury

ul. Burakowska 12

Start: 19:00

Wstęp: 50 zł (przedsprzedaż TICKETPRO http://www.ticketpro.pl/jnp/muzyka/rock-pop/837222-the-ex-live-.html )

lub 60 zl w dniu koncertu

————————

THE EX (NL) :

Terrie Hessels: guitar, baritone guitar

Arnold de Boer: guitar, vocals, samples

Andy Moor: guitar, baritone guitar

Katherina Bornefeld: drums, vocal

UWAGA:

ZE WZGLĘDU NA ZASTOSOWANIE W OBRAZIE AGRESYWNEJ PRACY STROBOSKOPU, ODRADZA SIĘ JEGO OGLĄDANIE OSOBOM CHORYM NA EPILEPSJĘ

We Call It a Sound – Sun Antonio

Click here to view the video on YouTube.

Gdyby cała płyta była nagrana w konwencji tegoż oto utworu, to spokojnie mógłbym postawić „dziesiątkę”. Dalej mamy Wild, który mógłby równie dobrze nagrać Anthony Gonzales ze swoim M83. Syntetyczne brzmienie, lekko kiczowate „osiemdziesiąte” i uroczy wokal Victorii, to coś czego naprawdę pragnąłem posłuchać od dobrych dwóch lat.  Trzeci utwór, Lazuli stawia mnie w sytuacji kiedy muszę zadać sobie to zajebiście ważne pytanie : „Czy to aby nie jest najlepsza płyta Beach House” ? Dalej mamy „osiemdziesiąte” dalej jest serco-chwytająco, niczego tam nie brakuje, z kolei smutno mi, że zespół zrezygnował z tego „gitarowego” shoegazingu, bo było uroczo, nie jeden papieros został przy debiucie spalony. Hours, nie do opisania, ta płyta wywołuje we mnie takie emocje, że po prostu cały się trzęsę !!! Po parunastu przesłuchaniach, kilkunastu snach o pięknie plaż Baltimore i wreszcie po parunastu kawach – stwierdzam, że to najlepsza płyta Beach House. Ma wszystko czego brakowało Debiutowi, Teen Dream i Devotion. Jest gitarowy zgiełk, są delikatny linie syntezatorów, jest uroczy głos Victorii i w końcu jest klimat nie z tej ziemi. Okładka nie oddaje nastroju panującego na tym krążku – jest miło. 

Podsumując : Nigdy nie byłem wielkim fanem Domku Plażowego, ale po Rozkwicie, zostanę jednym z wierniejszych fanów.

Do zobaczenia na Tauronie, do zobaczenia pod barierkami!!!

Aleksander

Michał Biela / Karolina Rec / dwa solo koncerty na Chłodnej25

@Chłodna25

godz. 21.00

wstęp 20 zł

Michał Biela gra w Kristen, Ściance, nagrywał z Kings of Caramel i Budyniem. Jego zwiewne piosenki na głos i gitarę barytonową są minimalistyczne i osobiste, niektórzy porównują je muzyki Dave Grubbsa, Jima O'Rourke czy Geoffa Fariny. Biela solo skupia się na prostych harmoniach i melodiach, bez hałasu i ściany dźwięku charakterystycznych dla Kristen czy Ścianki.

Click here to view the video on YouTube.

Karolina Rec grała w Kings of Caramel, obecnie współtworzy Cieślak i Księżniczki, Nathalie and The Loners, współpracowała z How How i Etamskim, jest także autorką muzyki do spektakli. 

Szkice na wiolonczele solo: czasem piosenkowe miniatury, czasem wielowarstwowe, pierzaste mikroformy – bez zagłębiania się w określenia formalne, ale z nieustającą chęcią poznawania na pozór ukrytych "właściwości" tego instrumentu. Poszukiwanie siły wyrazu spychanych na margines dźwięków.

EPka zainspirowana połamaną elektroniką rodem z L.A. przenosi nas na ulice tytułowego Metamiasta, w którym dzieje się ta opisana dźwiękami historia. Miasta, które zdaje się powstawać w głowie słuchacza. Prowadzeni przez autora odkrywamy je punkt po punkcie, malujemy krajobrazy wyobraźnią, wnikamy w nie, a zarazem ono w nas. 

Błażej Gębura – saksofonista, producent, student filozofii religii i dziennikarz muzyczny. Zadebiutował remixem utworu "Etude Four" duetu B.R.O. (obecnie HALF OF A dB), który pojawił się na wydanej w 2010 roku EPce "Analog People In A Digital World" (NOECHO Records). Utwór "Wyjazd" to hołd dla zmarłego w 2003 Józefa Czarneckiego, nauczyciela i mentora Błażeja. "…jego śmierć była dla mnie dość niespodziewana, i do dziś myślę o tym fakcie, jak o czymś jedynie tymczasowym; czymś analogicznym do nagłego, niezaplanowanego wyjazdu".

Tracklista:

1. Metamiasto

2. Nocny

3. Trzecie oko

4. Elementy

5. Zrzut

6. Przecieki

7. Powrót snu

8. Wyjazd (Józefowi Czarneckiemu)

9. Microgrooves (F'spekcja makro hop)

10. Metamiasto (II)

www.sofarunknown.net/metamiasto