Ronny Tour – Ronny Tour

Co by się stało, gdyby skrzyżować Finka z Bobem Dylanem? Powstałby Ronny Tour. To oczywiście duże uproszczenie, ale nieźle oddaje muzykę młodego mieszkańca Liverpoolu. Barwa głosu od razu narzuca skojarzenia z Dylanem, natomiast sposób gry na gitarze trochę przypomina najbardziej znanego „akustyka” z Ninja Tune.

Co jednak wyróżnia Toura na tle tych dwojga, a także setek innych songwriterów z gitarami, to lekkość i płynność utworów, którym od strony wokalnej często bliżej do hiphopowego fristajlowania, niż do tradycyjnego spiewania. Ronny balansuje na granicy śpiewu, melodeklamacji i bardzo autorskiej formy rapowania, akompaniując sobie ascetycznie brzmiącą gitarą.

Artysta pojawił się w zasadzie znikąd, debiutując w 2010 roku filmikami na youtube, w których fristajlował do podkładów tworzonych na swoim akustyku. Później nawiązał współpracę z berlińską wytwórnią Haute Areal, której efektem jest imienny album wydany w połowie listopada tego roku. 

Siłą jego utworów, podobnie jak u Finka, jest ładunek emocjonalny drzemiący w wokalu Anglika. Niezależnie od tego czy śpiewa o miłości, czy o smutku, brzmi niezwykle szczerze i pozwala się nam wczuć w opowiadaną historię. Skromny akompaniament gitary jeszcze bardziej uwypukla warstwę liryczną. 

Muzycznie Tour głęboko zakorzeniony jest w amerykańskim folku i bluesie. Jednak w przeciwieństwie do klasyków, jego album jest świetnie wyprodukowany. Użycie analogowych procesorów dźwięku sprawia, że wydaje nam się jakby gitarzysta grał tuż obok nas. Utwory od czasu do czasu ubarwia odpowiedzialny za produkcję Johannes Stankowski, który śpiewa w chórkach, bądź gra (m.in. na skrzypcach czy harmonijce). 

Jeśli w nawale nowej muzyki potrzebujecie chwili oddechu, to Ronny Tour jest propozycją w sam raz dla Was.

hntr